Labels

Haiku (2) photo (2) Thought (4) Thoughts (1) அஞ்சலி... (14) அரசியல். (1) அருள் உரை. (1) அழகு ஓவியம் (3) அறிமுகம் (13) ஈச்சங்குலை (2) உரை (4) உரைநடை (1) ஒரு வரி கவிதை. (2) ஓரு பக்கக் கதைகள் (19) கட்டுரை (26) கட்டுரைகள் (5) கதை (1) கருத்து (10) கலை (1) கவிதை (315) கவிதை. (6) கஜல் (17) கிராமியக் கதை (2) குறுங்கவிதை (1) குறுங்கவிதைகள் (1) கூழாங்கற்கள் (3) கேள்வி - பதில் (3) சிறுகதையிலிருந்து... (1) சிறுவர் பாடல் (13) சுற்றுலா (1) சூபி கதை (1) செய்தி (2) செனரியு (24) சென்ரியு (38) சென்ரியு. (14) சென்ரியூ (99) துணுக்கு (93) துணுக்குகள் (95) நகைச்சுவை (5) நகைச்சுவை. (5) நல்வாக்கு. (1) நன்னெறி. (3) படம் (54) பரேகு ஹைக்கூ (4) பழமொழி (2) பாடல் (1) புதுக்கவிதை (231) பொது அறிவு (12) மரபு (18) முல்லா கதை (11) மைக்ரோ கதை (10) ரமணர் வாக்கு. (1) லிமரைக்கூ (21) வணக்கம் (1) வாழ்த்துக்கள் (35) விமர்சனம் (2) ஜென் (1) ஜென் கதை (12) ஹைக்கூ (338) ஹைக்கூ. (6) ஹைபுன் (48)

Friday, 21 February 2014

ந.க.துறைவனின் புதுக்கவிதை


வாழ்ந்தவர்களை
வாழ்கிறவர்கள்
நினைக்கிறார்கள்.

வாழ்கின்றவர்களை                                                   
வாழ்கிறவர்களே
வெறுக்கிறார்கள்
                                                     
வாழ்கிறவர்களைப் பார்த்து
வாழப் போகிறவர்கள்
நொந்துக் கொள்கிறார்கள்.

பல சமயங்களில்
என்னடா வாழ்க்கை
இதுவென்று
சலித்துக் கொள்கிறார்கள்.

இந்த
அங்கலாய்ப்புகளைக் கேட்டு
நக்கலாய் சிரித்தது
வெளி வாராந்தவில்
 தொட்டியில் வளர்ந்து
பூத்து மலர்ந்திருக்கும்
ரோஜாப் பூக்கள்.


No comments:

Post a Comment