Labels

Haiku (2) photo (2) Thought (4) Thoughts (1) அஞ்சலி... (14) அரசியல். (1) அருள் உரை. (1) அழகு ஓவியம் (3) அறிமுகம் (13) ஈச்சங்குலை (2) உரை (4) உரைநடை (1) ஒரு வரி கவிதை. (2) ஓரு பக்கக் கதைகள் (19) கட்டுரை (26) கட்டுரைகள் (5) கதை (1) கருத்து (10) கலை (1) கவிதை (315) கவிதை. (6) கஜல் (17) கிராமியக் கதை (2) குறுங்கவிதை (1) குறுங்கவிதைகள் (1) கூழாங்கற்கள் (3) கேள்வி - பதில் (3) சிறுகதையிலிருந்து... (1) சிறுவர் பாடல் (13) சுற்றுலா (1) சூபி கதை (1) செய்தி (2) செனரியு (24) சென்ரியு (38) சென்ரியு. (14) சென்ரியூ (99) துணுக்கு (93) துணுக்குகள் (95) நகைச்சுவை (5) நகைச்சுவை. (5) நல்வாக்கு. (1) நன்னெறி. (3) படம் (54) பரேகு ஹைக்கூ (4) பழமொழி (2) பாடல் (1) புதுக்கவிதை (231) பொது அறிவு (12) மரபு (18) முல்லா கதை (11) மைக்ரோ கதை (10) ரமணர் வாக்கு. (1) லிமரைக்கூ (21) வணக்கம் (1) வாழ்த்துக்கள் (35) விமர்சனம் (2) ஜென் (1) ஜென் கதை (12) ஹைக்கூ (338) ஹைக்கூ. (6) ஹைபுன் (48)

Saturday, 25 June 2016

அஷ்டாவக்ர கீதை.



1.
எப்போது மனம் ஏதோ வொன்றை விரும்புவதும், வருந்துவதும், தள்ளுவதுங்
கொள்ளுவதும், உவப்பதுஞ் சீறுவதும் உண்டோ, அப்போதே பந்தம்.
2.
எப்போது சித்தம் எதனையும் விரும்பாது,  வருந்தாது,  தள்ளாது, கொள்ளாது, மகிழாது சீறாதிருக்குமோ அப்போதே முக்தி.
3.
எப்போது மனம் சில விஷயங்களிற் பற்றுறுமோ அப்போதே பந்தம். எப்போது சித்தம் எவ் விஷயத்திலுந் தோயாதோ அப்போதே வீடு.
4.
நானற்றபோழ்து விடுதலை.நானுற்ற காலை பந்தம் என்று விளையாடல்போ லறிந்து எதனையுங் கொள்ளாது   தள்ளாதிரு.
ஆதாரம் ; அஷ்டாவக்ர கீதை – நூல் – பக்கம் – 26 -27.
தகவல் ; ந.க.துறைவன். 

*

No comments:

Post a Comment