Labels

Haiku (3) photo (2) Thought (4) Thoughts (1) அஞ்சலி... (14) அரசியல். (1) அருள் உரை. (1) அழகு ஓவியம் (3) அறிமுகம் (13) ஈச்சங்குலை (2) உரை (4) உரைநடை (1) உரைவீச்சு (1) எண்ணங்கள் (1) எண்ணம் (7) ஒரு வரி கவிதை. (2) ஓரு பக்கக் கதைகள் (19) கட்டுரை (26) கட்டுரைகள் (5) கதை (2) கருத்து (23) கலை (1) கவிதை (336) கவிதை. (7) கவிதைகள். (8) கஜல் (17) கிராமியக் கதை (2) குறுங்கவிதை (1) குறுங்கவிதை. (5) குறுங்கவிதைகள் (13) கூழாங்கற்கள் (3) கேள்வி - பதில் (3) சிந்தனைக்கு... (4) சிறுகதையிலிருந்து... (1) சிறுவர் பாடல் (13) சிறுவர்பாடல் (1) சுற்றுலா (1) சூஃபி கதை (1) சூபி கதை (1) செய்தி (5) செனரியு (24) சென்ரியு (38) சென்ரியு. (14) சென்ரியூ (99) துணுக்கு (96) துணுக்குகள் (95) நகைச்சுவை (5) நகைச்சுவை. (5) நல்வாக்கு. (1) நன்னெறி. (3) நீதிநெறி (1) படம் (66) பரேகு ஹைக்கூ (4) பழமொழி (2) பாடல் (1) புதுக்கவிதை (231) பொது அறிவு (12) மரபு (18) முல்லா கதை (11) மைக்ரோ கதை (10) ரமணர் வாக்கு. (1) லிமரைக்கூ (21) வசனம் (1) வணக்கம் (1) வாழ்த்து. (4) வாழ்த்துக்கள் (36) விமர்சனம் (2) ஜென் (1) ஜென் கதை (12) ஹைக்கூ (342) ஹைக்கூ. (56) ஹைபுன் (48)

Saturday, 5 April 2014

வம்பு


*
வம்பு பேசுவதும் அதைப் பரப்புவதையும் வழக்கமாகக்
கொண்டிருந்தான் ஒரு சீடன். தனக்கு அந்தக் கெட்ட பழக்கம்
இருப்பதையும் ஒப்புக் கொண்டான்.
அதைக் குறும்புத்தனமாக விமர்சித்த குரு சொன்னது.
“ வம்பை அப்படியே பரப்புவது மட்டும் அவ்வளவு
பிரயோஜனப்படாது: உனக்குக் கிடைத்த வம்போடு
கொஞ்சம் உன் சொந்த சரக்கையும் ஏற்றி அதைப்
பரப்ப வேண்டும். “ என்றார்.

-ஆதாரம் :-  “ அந்தோணி டி மெல்லொ “ வின்
             “ நொடிப் பொழுதில் ஞானம் “-
              என்ற நூலிலிருந்து.   

No comments:

Post a Comment